Welke klachten wijzen op een trauma?

Wat zijn kenmerken van een trauma?

Ieder mens reageert anders op een traumatische ervaring. Maar als je één of meer van onderstaande gevoelens herkent, dan wijst dat mogelijk op een trauma.

  • Je kunt heel erg schrikken bij onverwachte gebeurtenissen
  • Je voelt je angstig of hebt last van paniekaanvallen
  • Je voelt je vaak hopeloos en machteloos
  • Je bent prikkelbaar of snel geïrriteerd
  • Je hebt last van woedeuitbarstingen
  • Je bent vaak op je hoede
  • Je denkt vaak terug aan die gebeurtenis. Het blijft heel actueel.
  • Je slaapt slecht en je hebt last van nachtmerries
  • Je probeert gedachtes, gevoelens en gesprekken over deze gebeurtenissen zoveel mogelijk te vermijden
  • Je kunt je moeilijk concentreren
  • Je voelt je lusteloos
  • Je hebt het gevoel dat alles zinloos is, of je voelt een soort vervreemding, dat je niet echt meedoet
  • Je bent chronisch vermoeid
  • Je hebt last van hartkloppingen
  • Je hebt het altijd koud
  • Je hebt last van onverklaarbare fysieke klachten zoals pijnklachten of misselijkheid

Wat is een trauma?

In Somatic Experiencing (SE) verstaan we onder een trauma elke gebeurtenis of reeks van gebeurtenissen die te onverwacht, te snel of te groot was om er op dat moment adequaat op te kunnen reageren. Het zenuwstelsel raakt overweldigd.

Wat zijn mogelijke oorzaken van een trauma?

Bij ‘trauma’ denken we al snel aan hele zware gebeurtenissen die voor bijna ieder mens traumatiserend zijn: ongelukken, (getuige zijn van) geweld, misbruik, verwaarlozing, of verlies van een naaste. Niet veel mensen realiseren zich dat ook kleine of alledaagse gebeurtenissen traumatiserend kunnen werken: een valpartij, een zogenaamd kleine verwondingen, een afwijzing van een belangrijk persoon, medische en tandheelkundige behandelingen, grensoverschrijdend gedrag, het te horen krijgen van een naar bericht, enz. enz.

Wat maakt dat de een wel getraumatiseerd raakt en de ander niet?

Ieder mens heeft sterke en zwakke plekken. Onze kwetsbaarheid voor trauma is onder andere afhankelijk van in en externe hulpbronnen, zoals hulp van vrienden en familie, of een fijne en veilige eigen plek. Wat ook meespeelt is opvoeding, familiedynamiek, levensomstandigheden, lichamelijke en geestelijke gesteldheid, stress, eerder trauma, en leeftijd.

Lees hier meer over mijn aanpak of ga naar mijn achtergrond.